Քրիստոսի Անունը իշխանություն չէ, այլ՝ ծառայություն

Այսօր հնչում է մի Անուն, որը ժամանակից վեր է, բայց ժամանակի մեջ է ապրում։

Մի Անուն, որ չի սահմանափակվում բառով, այլ դառնում է ճանապարհ, ընտրություն, պատասխանատվություն։

Հիսուս։

Անունը միշտ ավելին է, քան հնչյունների միություն։ Անունը կոչում է, սահմանում է հարաբերություն, բացում է ինքնություն։ Երբ Մանկանը տրվեց այս Անունը, աշխարհին տրվեց նաև ուղղություն․ մարդը այլևս մենակ չէր իր խավարի մեջ։ Աստված մտավ մարդկային պատմության ամենախոցելի կետից՝ անունով կոչված մի Մանկան կերպարով։

Մեր օրերում, երբ անունները հաճախ կորցնում են իրենց խորությունը, իսկ բառերը՝ ճշմարտությունը, Քրիստոսի Անվանակոչությունը մեզ հիշեցնում է, որ իրական փրկությունը սկսվում է ներսից։ Ոչ կարգախոսներից, ոչ աղմուկից, այլ լռությունից, որտեղ մարդը համարձակվում է հարց տալ ինքն իրեն․ ով եմ ես, և ո՞ւմ անունով եմ ապրում։

Քրիստոսի Անունը իշխանություն չէ, այլ ծառայություն։ Այն չի պարտադրում, այլ կանչում է։ Չի ճնշում, այլ բուժում։ Այս Անունը տրվում է աշխարհին ոչ թե ուժով իշխելու, այլ խաչով սիրելու համար։ Եվ հենց այստեղ է նրա փիլիսոփայական խորությունը․ իրական ուժը բացվում է խոցելիության մեջ, իսկ հաղթանակը՝ ինքնընծայման։

Այսօր, երբ մարդը հաճախ ապրում է առանց ուղղության, իսկ հավատքը վերածվում է ձևի, Քրիստոսի Անունը մեզ հրավիրում է վերադարձի։ Վերադարձի՝ դեպի պարզություն, պատասխանատվություն, ճշմարտություն։ Վերադարձի՝ դեպի մարդ լինելը Աստծո առաջ։

Թող այս Անունը դառնա ոչ միայն հիշատակվող տոն, այլ ապրեցվող իրականություն։

Որովհետև Քրիստոսի Անունը միայն արտասանելու համար չէ, այլ կրելու՝ կյանքի յուրաքանչյուր քայլում։

Տեր Հեթում քահանա ԹԱՐՎԵՐԴՅԱՆ

Մեկնաբանություններ